„გარკვეულწილად პროვოკაციული როლი ითამაშა საქართველოს პრეზიდენტის აბსოლუტურად გაუგებარმა და უადგილო აქტიურობამ საზღვრის დელიმიტაციაზე, როცა ისტერიულ ტონში ყოველ დღე ამას იმეორებდა. გასაგებია, რომ პრეზიდენტობანას თამაში უნდა, მაგრამ ყველა განცხადებას კარგად დაფიქრება და აწონ-დაწონვა უნდა… ნუ აურ-დაურევს ყველაფერს, დაოკდეს და ქვეყნის შიგნით გააგრძელოს პრეზიდენტობანას თამაში,”- აცხადებს ანალიტიკოსი გია ხუხაშვილი.
“საერთოდ, აზერბაიჯანთან მოლაპარაკება ჩვენთვის ძნელი არასდროს არ არის. კი, არსებობს სირთულეები. არ არსებობს მსოფლიოში მოსაზღვრე ქვეყნები, რომლებსაც გარკვეული სირთულეები არ ჰქონდეს. ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, მე ვფიქრობ, რომ გარკვეულწილად პროვოკაციული როლი ითამაშა საქართველოს პრეზიდენტის აბსოლუტურად გაუგებარმა და უადგილო აქტიურობამ საზღვრის დელიმიტაციაზე, როცა ისტერიულ ტონში ყოველ დღე ამას იმეორებდა. ეს რთული და მტკივნეული პროცესია. გასაგებია, რომ პრეზიდენტობანას თამაში უნდა, მაგრამ ყველა განცხადებას კარგად დაფიქრება და აწონ-დაწონვა უნდა. დელიმიტაციის პროცესი მრავალი წელია მიდის. ჯადოსნური ჯოხი არავის უჭირავს, რომ დადგეს ახლა და ფეხების ბაკუნით გადაწყვიტოს ეს საკითხი. მე ვფიქრობ, რომ აზერბაიჯანის მხრიდან გარკვეულწილად კონტექსტში იკითხება მითითება ამ ქალბატონის მიმართ, რომ ცოტა დაოკდეს. ნუ ჰგონია, რომ მას შეუძლია იმის გაკეთება, რაც დიდი ხნის განმავლობაში მასზე უფრო კომპეტენტურმა ადამიანებმა დღემდე ვერ მოახერხეს. ნუ აურ-დაურევს ყველაფერს, დაოკდეს და ქვეყნის შიგნით გააგრძელოს პრეზიდენტობანას თამაში.
რაც შეეხება პანკისს, ხელისუფლებამ სერიოზული სიბრიყვე ჩაიდინა და აქ ბევრი კითხვის ნიშანია. ზოგადი პრინციპია, რომ ინციდენტი რომ მოხდა, კანონი ვინც დაარღვია, ყველა უნდა დაისაჯოს. თუმცა, საერთოდ რა მოხდა?! კომერციულ სტრუქტურას თავისი „ბუტკის” სადღაც ჩადგმა უნდოდა და როგორ ხდება, რომ კომერციულ სტრუქტურებს შეუძლიათ პოლიცია ასე შეკვეთით გამოიძახონ, რომ ვითომ მშვიდად მუშაობის საშუალება ჰქონდეთ?! ამისთვის დაცვის სამსახურები არსებობს, მათ შორის კომერციული სამსახურები, რომელიც ობიექტებს იცავს. პანკისის ხეობაში სპეცრაზმთან დაკავშირებით სტრესული დამოკიდებულებაა მაჩალიკაშვილის ტრაგედიის გამო და ამის გათვლას რა უნდოდა, რომ იქ რაღაც შეიძლება მომხდარიყო?! ფაქტობრივად, სწორ ადგილზე შექმნეს პრობლემა. ამას მოჰყვა ძალიან მძიმე ინციდენტი. კარგია, რომ გადავრჩით და უფრო დიდ არეულობაში არ გადაიზარდა. იმდენს ნუ იზამენ, რომ ძლივს გაჩერებული სიტუაცია ისევ თავიდან ააფეთქონ.
მე არ ვამართლებ იმათ, ვინც ქვას ისროდა. საერთოდ, ეს ცალკე თემაა, ვინ იყვნენ ეს ქვის მსროლელები და ეს ხომ არ იყო რაღაც ბნელი გეგმის ნაწილი. პანკისელი ავტორიტეტების განცხადებებს რაც ვუსმინე, მათ განცხადებებში საქართველოს სახელმწიფოებრიობის პატივისცემა მეტი იყო, ვიდრე ხელისუფლების ძალიან ბევრი წარმომადგენლის. რთული სიტუაციაა. მე რეცეპტი არ მაქვს. ეს რომ უფრო დიდ რაღაცაში არ გადაიზარდოს, შუალედური გადაწყვეტილება უნდა იქნას მოძებნილი. პირველ რიგში პანკისის ხეობის ავტორიტეტებისგან სახელმწიფომ უნდა მიიღოს გარანტია, რომ ასეთ ქმედებებს ადგილი არ ექნება და ნებისმიერი ნაბიჯი დიალოგით იქნება მიღწევადი. გარკვეულწილად ბოდიშიც აქვს მოსახდელი პანკისი ხეობას ამ კუთხით სახელმწიფოსთვის და მეორეს მხრივ, იქნებ მოხერხდეს და ეს ყველაფერი ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ფარგლებში მოაქციონ, რაც არაერთხელ გაუკეთებია ხელისუფლებას. რამდენი უბედურება გვახსოვს, როცა მიფარცხეს და გირაოებით დაამთავრეს ყველაფერი.
დიდი შეთანხმება უნდა მოხდეს და რაც მთავარია, სამომავლოდ, ამ სპეციფიკიდან გამომდინარე ხელისუფლებამ უნდა გაითვალისწინოს ბევრი რამ. პანკისელები არავიზე ნაკლები პატრიოტები არ არიან ამ ქვეყნის და მათ უნდა ჰქონდეთ განაცხდა, რომ ისინიც ისეთივე მოქალაქეები არიან ამ ქვეყნის, როგრც თბილისელები და ზესტაფონელები. თორემ დღეს, თბილისშიც და სხვაგანაც ძალიან ბევრი დაუფიქრებელი განცხადებები ისმის და ძალიან მაინტერესებს, ვინც დღეს „უფითილებს” ხელისუფლებას, აბა, მიდით დაიჭირეთ, შედეგებზე ფიქრობს, რა შეიძლება ამას მოჰყვეს?!
სამწუხაროდ, არაფერს ველოდები, იმიტომ რომ, ამ ხელისუფლებას უნარი აქვს ერთი ტლაპოდან მეორეში გადახტეს, მაგრამ იმედი მაქვს, რომ უფრო დიდ გართულებებში არ გადაზრდიან ამ ყველაფერს.
გურიის მოამბე